Vlaanderen boven

GENT, België. Dinsdag 1 mei 2018. Kilometerstand 14.946 (USA 5746, Chili/Argentinië 6544, Europa 2656).

Dit is weblog nummer 50 en die komt vanuit Nederlandstalig België: Vlaanderen, het fraaie Gent. Het lijkt snel te zijn gegaan na Parijs, maar er zitten toch vier fietsdagen en zo’n 350 kilometer tussen. Na Parijs is het weerbeeld een aantal dagen veranderd. De temperatuur ging fiks onderuit (6 graden op een gegeven moment nog) en de zon was verstopt achter een zwaar donker wolkendek.

Noord-Frankrijk is al niet het meest indrukwekkende gedeelte van het land, maar als het dan nog eens zo zwaarbewolkt is en regent, dan versterkt het weerbeeld het grijze en grauwe van de dorpen in dit gebied. Zondag was een uitgesproken baaldag. De wind tegen, heuvel op, vrijwel de gehele dag regen, slecht wegdek…. ik ben er na ruim 60 kilometer maar mee gestopt en St. Quentin binnengevlucht. Een plaats met wat later bleek een best fraai centrum.

Vanuit Saint Quentin ging de route alsmaar verder naar het noorden van deze streek, Picardië. Best wel een stevige klus; de weg gaat flink op en af in het glooiende landschap. Echt hoog is het niet meer, verder dan 150 meter boven zeeniveau komt de weg niet. Maar telkens lange hellingen die 50 meter af en vervolgens weer op gaan. Niet helemaal mijn ding. Dat is voor mij zwaarder dan een lange Alpen- of Pyreneeënbeklimming.

De laatste dag van april passeerde ik na bijna 1200 fietskilometers in Frankrijk de grens met België: Wallonië. De eerste grote plaats over de grens was Tournai. Of, zoals zoveel plaatsen in deze streek ook een Nederlandse naam hebben, Doornik. Fraai centrum met al een aantal karakteristieke Hollandse trapgevels. 

Vandaag, 1 mei, Dag van de Arbeid. In België (en ook Duitsland, Frankrijk en Spanje) een feestdag en dus “iedereen” vrij. Het weer verbeterde zich en de zon kwam er weer bij. Ik volgde de route langs de Schelde en daarmee kwam er ook een einde aan de inzet van mijn klimmersbenen. Mijn verwachte 100.000 hoogtemeters over de hele reis ga ik niet halen. De taalgrens na 30 kilometer gepasseerd. Frappant fenomeen toch: het ene Belgische dorp is Franstalig en in het volgende, net 2 kilometer verder, is de voertaal Nederlands. Rechts van de Schelde monumentale bergjes bekend uit de Ronde van Vlaanderen. De Kruisberg, Oude Kwaremont, de Koppenberg. Ik ben er langs gefietst, niet erover. Te steil voor Fiets-met-bagage. 

En niet lang hierna doemde Gent op. Met zo’n 250.000 inwoners de grootste plaats in Oost-Vlaanderen. En daar werd me duidelijk waarom het onderweg zo lekker rustig was: iedereen had een dagje Gent gepland op de vrije 1 mei-dag. Terrassen boordevol en het Belgische bier vloeide volop.

Maar met het bereiken van Gent komt zo langzamerhand ook thuisland Nederland in het vizier.  Zo ver is t immers niet meer naar Zeeland, waar ik de grens zal oversteken. En daarmee komt thuishaven Alkmaar ook in zicht. Vreemd eigenlijk, ik zou zó nog een tijdlang door kunnen rijden, het wereldfietsen is gewoon mijn Way of Life geworden. Maar eens moet je toch weer eens terug. Ik heb -bijna- voltooid wat ik wilde doen. Het met allemaal indrukken en ervaringen boordevolgepropte hoofd kan dan eens geleegd worden. En er zal toch ook weer geld verdiend moeten worden… Na 258 dagen en bijna 15.000 km duurt het nog drie dagen en zo’n 250 kilometer voor ik de sleutel weer in mijn voordeur thuis kan steken. Al heb ik geen idee waar die zich bevindt… De sleutel dan…

Dit bericht is geplaatst in Deel 3: Europa. Bookmark de permalink.

6 Responses to Vlaanderen boven

  1. Danne schreef:

    Mooi 50e verslag Johan! Bijna thuis…

  2. Leonie schreef:

    Tjonge bijna thuis…. dat zal vreemd zijn… nou maar hopen dat je je sleutel kan vinden…😉
    Maar toch nog even die paar dagen genieten hoor….

  3. wim en yvon schreef:

    Alleid, die Jo,
    Gij zijt al in België ….Manneke toch! Wat snel .
    Geniet nog maar volop hoor van de laatste fietsdagen.
    En je hebt geluk, want het weer in Nederland wordt vanaf zaterdag
    wat warmer. ( het leek wel herfstvakantie 2 weken geleden)
    Liefs, groetjes,
    xxx Wim en Yvon.

  4. OO schreef:

    Ja ja, en nu inmiddels N-H bereikt. Oppassen geblazen voor de snelle e- bikes…
    Laterzzz 🙂

  5. Rob schreef:

    Hoi Johan,

    Schiet nu wel echt op. Gek om te merken dat je hoe dichter bij huis je komt hoe meer je vooruit en achteruit kijkt. Lijkt me best gek om met zo veel kilometers in de benen dicht bij huis te komen. Zoals je zegt is het een way of life geworden. Zal best wennen zijn. Maar zie er ook naar uit om je weer te zien en te spreken. Geniet nog van de laatste kilometers!

  6. Hans schreef:

    Welkom thuis Johan. Bedankt voor de prachtige verhalen. We zullen ze missen. Maar misschien liggen de eerste folders van Azië al op tafel….?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *